به گزارش پایگاه اطلاعرسانی کمیته امداد، مرضیه دارینی، بانوی ۵۳ ساله سبزواری و مادر دو فرزند، چند سالی است که در خانه کلوچه و شیرینی میپزد؛ فعالیتی که از علاقه او به آشپزی آغاز شد و بهتدریج به راهی برای کسب درآمد تبدیل شد. او با دریافت تسهیلات اشتغال کمیته امداد توانست بخشی از تجهیزات موردنیازش را تهیه کند، اما اکنون معتقد است برای گسترش این فعالیت، علاوه بر امکانات تولید، به فرصتهای بیشتری برای معرفی و فروش محصولاتش نیاز دارد.
از بافتنی تا کلوچهپزی
دارینی درباره شروع فعالیتش میگوید: من از قبل به آشپزی و پختنیها علاقه داشتم و پخت کلوچه را هم در خانه انجام میدادم. این کار را دوست داشتم و کمکم به این فکر افتادم که آن را جدیتر دنبال کنم و از طریقش درآمد داشته باشم.
او پیش از اینکه پخت کلوچه را به فعالیت اصلی خود تبدیل کند، کارهای خانگی دیگری نیز انجام میداد؛ از جمله بافتنی که مدتی به آن مشغول بود، اما به دلیل ضعیف شدن چشمهایش نتوانست آن را ادامه دهد.
این بانوی سبزواری توضیح میدهد: قبلاً بافتنی میکردم، ولی بعد چشمهایم ضعیف شد و دیگر نتوانستم مثل قبل این کار را انجام بدهم. درآمد بافتنی دستی هم چندان زیاد نبود. برای همین به این فکر افتادم که کلوچهپزی را ادامه بدهم، چون هم به آن علاقه داشتم و هم میتوانستم در خانه انجامش بدهم.
به گفته او، علاقه به پخت شیرینی و کلوچه از یک سو و نیاز به داشتن درآمد از سوی دیگر، باعث شد این فعالیت را بیشتر دنبال کند. او در ابتدا در مقیاس محدود و با امکانات معمولی کار میکرد، اما بهمرور تصمیم گرفت تجهیزات بیشتری تهیه کند تا بتواند محصولات متنوعتری بپزد.
دارینی میگوید: من از قبل کلوچه درست میکردم، ولی دوست داشتم کارم را گسترش بدهم و در کنار کلوچه، کیک و شیرینیهای خانگی هم درست کنم. وقتی دیدم امکانش را دارم، تصمیم گرفتم برای تهیه وسایل موردنیاز اقدام کنم.
تسهیلاتی برای تهیه فر و لوازم قنادی
دارینی که مدتی تحت پوشش کمیته امداد قرار داشت، برای توسعه فعالیت خود از تسهیلات اشتغال این نهاد استفاده کرد. او حدود یک سال و نیم پیش، تسهیلاتی به مبلغ ۹۰ میلیون تومان دریافت کرد و بخشی از آن را برای خرید تجهیزات موردنیاز پخت کلوچه و شیرینی اختصاص داد.
او درباره تأثیر این تسهیلات بر فعالیتش میگوید: با این پول فر و اجاق خریدم و مقداری از وسایل موردنیاز، مثل قالبها و لوازم قنادی را تهیه کردم. این وسایل کمک کرد بتوانم کارم را بهتر انجام بدهم و امکانات بیشتری برای پخت داشته باشم.
برای دارینی که پیش از دریافت وام با امکانات محدودتری کار میکرد، تهیه تجهیزات یک قدم مهم در مسیر توسعه فعالیتش بود. او توانست بخشی از نیازهای اولیه تولید را برطرف کند و با آمادگی بیشتری سفارشهای مشتریان را بپذیرد.
با این حال، او میداند که خرید تجهیزات بهتنهایی برای رونق یک کسبوکار خانگی کافی نیست. تولیدکننده باید بتواند محصولاتش را به مشتری معرفی کند، سفارش بگیرد و برای فروش آنها بازار مناسبی پیدا کند.
دارینی میگوید علاقه دارد فعالیت خود را ادامه دهد و بهتدریج گسترش دهد، اما شرایط فروش محصولات نیز در این مسیر اهمیت زیادی دارد؛ زیرا درآمد حاصل از فروش است که امکان خرید مواد اولیه، ادامه تولید و سرمایهگذاری دوباره در کار را فراهم میکند.
مشتریانی که بیشتر از آشنایان هستند
این بانوی سبزواری اکنون در خانه کلوچه و شیرینی خانگی تولید میکند و بخش زیادی از سفارشهایش را مشتریان آشنا و اطرافیان تشکیل میدهند. او همچنین از فضای مجازی برای معرفی محصولات خود استفاده میکند.
دارینی درباره شیوه فروش محصولاتش توضیح میدهد: من در دیوار هم آگهی میگذارم. بعضیها تماس میگیرند، آدرس میخواهند و بعد میآیند و سفارششان را تحویل میگیرند. اطرافیان و آشنایان هم از مشتریانم هستند.
او تلاش کرده است از راههای مختلف مشتری پیدا کند، اما هنوز نتوانسته بازار فروش گستردهای برای محصولاتش ایجاد کند. به گفته او، مراجعه به مغازهها نیز همیشه نتیجهبخش نبوده است.
دارینی میگوید: چند جا برای فروش محصولاتم به مغازهها مراجعه کردم، اما الان تعداد کسانی که کلوچه درست میکنند زیاد شده است. بعضی مغازهها هم محصولات مشابه دارند و دیگر بهراحتی جنس جدید قبول نمیکنند.
به همین دلیل، او بیشتر به سفارشهای خانگی و مشتریان محدودی متکی است که از قبل با محصولاتش آشنا هستند. این شیوه فروش به او اجازه داده است فعالیتش را ادامه دهد، اما برای افزایش تولید و درآمد، به بازار بزرگتری نیاز دارد.
او امیدوار است بتواند محصولاتش را به افراد بیشتری معرفی کند و مشتریان تازهای به دست آورد؛ زیرا به اعتقادش، وقتی امکان فروش بیشتر فراهم شود، انگیزه و توان بیشتری نیز برای توسعه کار خواهد داشت.
هزینه نمایشگاه؛ مانعی برای معرفی محصولات
یکی از فرصتهایی که میتواند به تولیدکنندگان خانگی برای معرفی محصولاتشان کمک کند، حضور در نمایشگاههای فروش است. دارینی نیز از طریق کمیته امداد با امکان شرکت در نمایشگاه آشنا شده، اما هزینه حضور در این برنامهها برایش مانع ایجاد کرده است.
او درباره این تجربه میگوید: یکی دو بار از طریق کمیته امداد نمایشگاههایی برای ما در نظر گرفته بودند. یکی از آنها در مشهد برگزار میشد و قرار بود حدود یک هفته ادامه داشته باشد. هزینه اسکان و خوردوخوراک با برگزارکنندگان بود، اما باید هزینه غرفه را خودمان پرداخت میکردیم.
به گفته دارینی، مبلغ اعلامشده برای غرفه حدود پنج میلیون تومان بود؛ هزینهای که با توجه به شرایط مالی و درآمد کسبوکار خانگیاش، امکان پرداخت آن را نداشت.
او ادامه میدهد: نمایشگاه فرصت خوبی بود که محصولاتم را ببرم و به افراد بیشتری معرفی کنم، اما وقتی هزینه غرفه را گفتند، نتوانستم شرکت کنم. اگر این فرصتها فراهم شود و هزینه کمتری داشته باشد، برای ما خیلی خوب است.
دارینی معتقد است نمایشگاههای فروش میتوانند به تولیدکنندگان خانگی کمک کنند تا محصولاتشان را مستقیم در معرض دید مشتریان قرار دهند و بدون وابستگی به تعداد محدودی از خریداران، بازار خود را گسترش دهند.
او از کمیته امداد میخواهد برای حضور تولیدکنندگان کمبرخوردار در چنین نمایشگاههایی، راهکارهایی در نظر گرفته شود تا هزینه غرفه مانع استفاده آنها از این فرصت نشود.
به باور او، حمایت از مشاغل خانگی تنها به پرداخت تسهیلات و خرید تجهیزات محدود نمیشود؛ فراهم کردن زمینه معرفی و فروش محصولات نیز میتواند به همان اندازه در ماندگاری و توسعه کسبوکار مؤثر باشد.
توسعه کار؛ هدفی برای آینده
دارینی در حال حاضر بهتنهایی کارهای مربوط به پخت کلوچه و شیرینی را انجام میدهد و نیروی دیگری در این فعالیت با او همکاری نمیکند. او میگوید فعلاً در خانه کار میکند و بیشتر تلاشش بر ادامه تولید و پاسخگویی به سفارشهایی متمرکز است که دریافت میکند.
با این حال، به توسعه فعالیتش فکر میکند و امیدوار است در آینده بتواند شرایط بهتری برای معرفی محصولات و افزایش فروش فراهم کند.
او میگوید: فعلاً خودم کار میکنم، اما اگر امکانات و هزینه لازم را داشته باشم، میتوانم بیشتر برای معرفی محصولاتم اقدام کنم. اگر بتوانم مشتریان بیشتری پیدا کنم، طبیعتاً میتوانم کارم را هم گسترش بدهم.
دارینی هنوز برای جذب نیروی کار برنامه مشخصی را آغاز نکرده است، اما افزایش مشتری و رونق فروش میتواند زمینهای برای توسعه بیشتر فعالیت او فراهم کند. در شرایط فعلی، محدود بودن بازار فروش یکی از عواملی است که امکان برنامهریزی برای گسترش کار را دشوار میکند.
پشتکار و علاقه؛ رمز ادامه مسیر
وقتی از دارینی درباره مهمترین ویژگی خود در مسیر فعالیت اقتصادیاش پرسیده میشود، از علاقه و پشتکار نام میبرد.
او میگوید: من این کار را دوست دارم و علاقه باعث شده ادامهاش بدهم. به نظرم هر کسی اگر تلاش کند و پشتکار داشته باشد، میتواند در کاری که به آن علاقه دارد موفق شود.
این بانوی سبزواری توصیه میکند زنان تواناییها و علاقههای خود را جدی بگیرند و اگر مهارتی دارند، برای تبدیل آن به یک فعالیت درآمدزا تلاش کنند.
او معتقد است برای شروع یک کسبوکار، لازم نیست حتماً از ابتدا امکانات گستردهای در اختیار فرد باشد؛ گاهی میتوان از یک فعالیت کوچک در خانه شروع کرد و بهتدریج با کسب تجربه و فراهم شدن شرایط بهتر، آن را توسعه داد.
دارینی که فعالیتش را با پخت خانگی کلوچه آغاز کرده و سپس با کمک تسهیلات اشتغال بخشی از تجهیزات موردنیازش را تهیه کرده است، همچنان به ادامه این مسیر امیدوار است.
او حالا بیش از هر چیز به دنبال آن است که محصولاتش مشتریان بیشتری پیدا کنند و بتواند از مهارتی که به آن علاقه دارد، درآمد پایدارتری به دست آورد؛ هدفی که در کنار تلاش فردی، به فراهم شدن فرصتهای مناسب برای معرفی و فروش محصولات خانگی نیز وابسته است.
نظر شما