آموزش مددکاران، حلقه مفقوده پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی است

خرامین روان‌شناس و استاد دانشگاه، با تأکید بر ضرورت توجه هم‌زمان به مشکلات اقتصادی، فرهنگی و روانی خانواده‌های آسیب‌پذیر گفت: تقویت آموزش مددکاران اجتماعی، شناسایی زودهنگام افراد در معرض خطر و توسعه حمایت‌های هدفمند معیشتی و اجتماعی، می‌تواند نقش مهمی در پیشگیری از خودکشی و سایر آسیب‌های اجتماعی داشته باشد.

شنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۵ - ۱۲:۵۱
آموزش مددکاران، حلقه مفقوده پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی است

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی کمیته امداد؛ شیرعلی خرامین در نشست مشاوران و روان‌شناسان کلینیک راه زندگی (رز) با حضور مدیرکل کمیته امداد امام خمینی(ره) کهگیلویه و بویراحمد، مدیرکل امور اجتماعی و فرهنگی استانداری و جمعی از مددکاران و متخصصان حوزه سلامت روان، با اشاره به تجربه چند دهه فعالیت خود در حوزه روان‌شناسی و درمان اظهار کرد: کار با خانواده‌های تحت حمایت نهادهای اجتماعی نشان می‌دهد که مشکلات این گروه‌ها تنها با تکیه بر الگوهای معمول درمان روان‌شناختی قابل حل نیست و باید شرایط واقعی زندگی، فشارهای اقتصادی و مسائل فرهنگی آنان نیز در نظر گرفته شود.

وی با بیان اینکه بسیاری از خانواده‌های آسیب‌پذیر با مجموعه‌ای از مشکلات هم‌زمان مواجه‌اند، افزود: در چنین شرایطی، درمان روان‌شناختی به‌تنهایی کافی نیست و مراکز مشاوره باید در کنار خدمات تخصصی، زمینه ارتباط مؤثر با نهادهای حمایتی و اجتماعی را فراهم کنند.

این روان‌شناس و استاد دانشگاه با تأکید بر اهمیت اقدامات فرهنگی، به فشارهای اجتماعی و نگرانی‌های مربوط به ظاهر و زیبایی در میان برخی نوجوانان اشاره کرد و گفت: تأثیرپذیری از فضای اجتماعی، مقایسه با دیگران و فشارهای همسالان می‌تواند بر عزت‌نفس نوجوانان اثر بگذارد. ازاین‌رو، آموزش خانواده‌ها و نوجوانان درباره پذیرش خود، تقویت اعتمادبه‌نفس و شناخت پیامدهای تصمیم‌های شتاب‌زده، باید مورد توجه قرار گیرد.

خرامین با اشاره به ضرورت توسعه برنامه‌های فرهنگی و آموزشی در استان تصریح کرد: بخشی از مشکلات اجتماعی ریشه در کمبود آگاهی و مهارت‌های لازم برای مواجهه با مسائل زندگی دارد. بنابراین، برنامه‌های آموزشی باید به‌صورت مستمر و متناسب با نیازهای واقعی خانواده‌ها اجرا شوند و صرفاً به برگزاری جلسات محدود مشاوره‌ای بسنده نشود.

وی در ادامه، نقش مددکاران اجتماعی را در پیشگیری از آسیب‌ها بسیار مهم دانست و اظهار کرد: مددکاران به دلیل ارتباط مستقیم و مستمر با خانواده‌ها و حضور در محیط زندگی آنان، ظرفیت بالایی برای شناسایی نشانه‌های اولیه آسیب دارند. گاهی یک بازدید به‌موقع از خانواده، گفت‌وگو با اعضای آن یا پیگیری یک مشکل می‌تواند به شناسایی شرایط بحرانی و فراهم‌شدن زمینه مداخله تخصصی کمک کند.

این استاد دانشگاه پیشنهاد کرد دوره‌های آموزشی تخصصی برای مددکاران کمیته امداد برگزار شود و افزود: آشنایی با نشانه‌های افسردگی، شناسایی افراد در معرض خطر خودکشی، شناخت علائم هشداردهنده در کودکان و نوجوانان و آگاهی از شیوه ارجاع به مراکز تخصصی، از جمله موضوعاتی است که باید در این دوره‌ها مورد توجه قرار گیرد.

خرامین خاطرنشان کرد: مددکاران لزوماً وظیفه تشخیص و درمان تخصصی اختلالات روانی را بر عهده ندارند، اما آموزش مناسب به آنان کمک می‌کند نشانه‌های هشدار را زودتر شناسایی کنند و افراد نیازمند را برای دریافت خدمات تخصصی به روان‌شناسان و روان‌پزشکان ارجاع دهند.

وی با اشاره به شرایط دشوار سکونت و معیشت برخی خانواده‌ها گفت: مشکلاتی مانند نداشتن مسکن مناسب، کمبود امکانات اولیه زندگی، دشواری تأمین هزینه‌های روزمره و قرارگرفتن کودکان و نوجوانان در شرایط نامناسب، می‌تواند فشار روانی خانواده‌ها را افزایش دهد. در چنین مواردی، مداخله مؤثر مستلزم همکاری نزدیک متخصصان سلامت روان، مددکاران و دستگاه‌های حمایتی است.

این روان‌شناس با تأکید بر ارتباط میان فقر اقتصادی و آسیب‌پذیری اجتماعی افزود: هنگامی که خانواده برای تأمین نیازهای اولیه زندگی با مشکل مواجه است، انتظار اثربخشی پایدار از آموزش و مشاوره، بدون توجه به شرایط معیشتی آن، واقع‌بینانه نیست. بنابراین، حمایت‌های روان‌شناختی باید در کنار تأمین نیازهای ضروری و ایجاد فرصت‌های اقتصادی دنبال شود.

خرامین همچنین بر ضرورت حرکت از حمایت‌های صرفاً کوتاه‌مدت به سمت توانمندسازی خانواده‌ها تأکید کرد و گفت: هدف برنامه‌های حمایتی باید کمک به استقلال اقتصادی، افزایش توانایی حل مسئله و فراهم‌کردن زمینه زندگی باثبات برای خانواده‌ها باشد. آموزش مهارت‌های شغلی، حمایت از اشتغال و توجه به آینده کودکان و نوجوانان می‌تواند در کاهش وابستگی و پیشگیری از تداوم چرخه آسیب مؤثر باشد.

وی با اشاره به اهمیت همکاری میان کمیته امداد، مراکز مشاوره و دستگاه‌های اجرایی اظهار کرد: شناسایی نیازهای واقعی خانواده‌ها، اولویت‌بندی مداخلات و هماهنگی میان خدمات روان‌شناختی، اجتماعی و اقتصادی، می‌تواند اثربخشی حمایت‌ها را افزایش دهد.

خرامین در پایان، آموزش و توانمندسازی مددکاران را از اولویت‌های مهم پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی دانست و تأکید کرد: با تقویت دانش تخصصی مددکاران، شناسایی زودهنگام خانواده‌های در معرض خطر، توسعه برنامه‌های فرهنگی و فراهم‌کردن حمایت‌های متناسب با نیازهای واقعی مردم، می‌توان گام‌های مؤثرتری برای پیشگیری از آسیب‌ها و ارتقای سلامت روان جامعه برداشت.

انتهای پیام

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha

آخرین اخبار