به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی کمیته امداد، مریم قاسمی متولد سال ۱۳۶۱ و دارای دو دختر است. او که سرپرست خانوار است، پیش از ورود به حوزه تهیه محصولات غذایی، سال‌ها در حرفه خیاطی فعالیت داشته و حتی یک کارگاه تولید شلوار را اداره می‌کرد. اما تغییر شرایط زندگی و کاهش بازار کار، مسیر شغلی او را تغییر داد.

او می‌گوید: من قبلاً خیاط بودم و تولیدی شلوار داشتم. مدتی در همین کار فعالیت کردم، اما در دوران کرونا همسرم فوت کرد و بعد از آن شرایط زندگی تغییر کرد. دختر بزرگم هم ازدواج کرد و وسایل کارگاه را جمع کردم و هر چیزی که امکان فروش داشت، فروختم تا بتوانم هزینه‌های زندگی را تأمین کنم.

قاسمی ادامه می‌دهد: بعد از تعطیل شدن کارگاه، دنبال این بودم که یک کار جدید پیدا کنم. پرس‌وجو کردم و در دوره‌های آموزشی شرکت کردم. تقریباً یک سال، در سه دوره مختلف آموزش دیدم و ابتدا شیرینی و بعضی غذاها را یاد گرفتم. بعد از اینکه آموزش‌ها را کامل کردم و مدرک گرفتم، وارد کار تهیه محصولات غذایی شدم.

انتخاب کاری که همیشه مشتری دارد

این کارآفرین می‌گوید انتخاب حوزه غذا برای او اتفاقی نبوده و تلاش کرده شغلی را انتخاب کند که بتواند در شرایط مختلف بازار، مشتری خود را داشته باشد.

او می‌گوید: با خودم فکر کردم غذا و محصولات غذایی همیشه مشتری دارد. هر شرایطی باشد، مردم برای خورد و خوراک سفارش دارند. به همین دلیل این کار را انتخاب کردم و بعد از آموزش، فعالیت خودم را شروع کردم.

ادامه می‌دهد: الان غذاهای خانگی، سنتی و مدرن، فست‌فود، کیک و شیرینی و بعضی محصولات خانگی را آماده می‌کنم. سوسیس و کالباس خانگی، سمنو و مربا هم جزو محصولاتی است که سفارش می‌گیرم.

کسب‌وکاری که از خانه اداره می‌شود

قاسمی برای فعالیت خود مغازه یا محل تجاری جداگانه‌ای ندارد و سفارش‌ها را در فضای خانگی آماده می‌کند. بخشی از ارتباط با مشتریان نیز از طریق کانالی انجام می‌شود که برای معرفی محصولات و دریافت سفارش راه‌اندازی کرده است.

او توضیح می‌دهد: مغازه ندارم و فروش مجازی گسترده‌ای هم ندارم. کانال دارم و از طریق آن سفارش می‌گیرم. چند بار هم در نمایشگاه‌ها شرکت کردم و محصولاتم را عرضه کردم.

در کنار تولید، قاسمی به آموزش نیز وارد شده و مدتی به عنوان مربی در آموزشگاه فعالیت داشته است.

این کارآفرین ادامه می‌دهد: حدود سه، چهار سال است که در کنار کار خودم، مربی هم بوده‌ام. هر وقت آموزشگاهی مربی نیاز داشته باشد و زمانش مناسب باشد، برای آموزش می‌روم. خودم امکان اجاره یک محل و راه‌اندازی کلاس را نداشتم، به همین دلیل فعلاً آموزش را در همین قالب ادامه داده‌ام.

تسهیلاتی که شروع دوباره را ممکن کرد

قاسمی برای شروع فعالیت جدید خود سرمایه‌ای در اختیار نداشت و پس از شرکت در دوره‌های آموزشی، از تسهیلات اشتغال کمیته امداد استفاده کرد.

او می‌گوید: زمانی که می‌خواستم کار را شروع کنم، سرمایه‌ای نداشتم. از کمیته امداد تسهیلات اشتغال گرفتم؛ یک بار ۳۰ میلیون تومان و یک بار هم ۱۰۰ میلیون تومان دریافت کردم و با کمک آن توانستم کارم را شروع کنم.

این حمایت در ادامه مسیر به خودکفایی او نیز کمک کرده است و قاسمی اکنون دیگر تحت حمایت مستمر کمیته امداد قرار ندارد.

همکاری‌هایی که از خانه شکل گرفته است

فعالیت قاسمی به صورت فردی آغاز شده، اما در تهیه برخی محصولات با چند نفر دیگر نیز همکاری دارد؛ افرادی که هر کدام بخشی از کار را در خانه خود انجام می‌دهند.

او ادامه می‌دهد: خودم بیشتر کارها را انجام می‌دهم، اما چند نفر هم هستند که در بعضی قسمت‌ها کمک می‌کنند. مثلاً یک نفر کاری مربوط به سوسیس و کالباس انجام می‌دهد یا فرد دیگری در بخش دیگری کمک می‌کند. هر کس در خانه خودش کار می‌کند و چون محصولات ما خانگی است، کسی در محل کار من حضور ندارد.

نوسان قیمت‌ها؛ چالش جدی تولید خانگی

قاسمی یکی از مهم‌ترین مشکلات این روزهای کارش را نوسان قیمت مواد اولیه می‌داند؛ مسئله‌ای که تعیین قیمت محصول و حفظ مشتری را دشوار کرده است.

او می‌گوید: قیمت مواد اولیه ثبات ندارد. ممکن است برای یک سفارش، مرغ را با یک قیمت بخرم و وقتی هفته بعد دوباره همان محصول را سفارش می‌گیرم، قیمت مواد اولیه بالا رفته باشد. ادویه، ژلاتین و بقیه مواد هم مدام تغییر قیمت دارند.

او توضیح می‌دهد: من سرمایه‌ای ندارم که مواد اولیه را برای یک ماه کامل بخرم و در فریزر نگه دارم. به اندازه سفارش خرید می‌کنم. هفته بعد که دوباره سفارش می‌آید، باید تازه خرید کنم و ممکن است همان مواد گران‌تر شده باشند. مشتری هم می‌گوید هفته قبل با قیمت دیگری خرید کرده، اما من هم نمی‌توانم با قیمت قبلی تولید کنم.

فروش کمتر، اما ادامه کار

قاسمی از کاهش محسوس فروش نسبت به گذشته می‌گوید، اما شرایط زندگی باعث نشده کار را کنار بگذارد.

او ادامه می‌دهد: فروش نسبت به یک سال قبل خیلی کمتر شده و تقریباً به صفر رسیده، اما باز هم سفارش‌هایی برای سوسیس و کالباس، سمنو و بعضی محصولات دارم و با همان‌ها کار را ادامه می‌دهم.

این کارآفرین می‌گوید: برای یک سرپرست خانوار، شرایط سخت است. من دو دختر دارم، مستأجر هستم و هزینه‌های زندگی وجود دارد، اما خدا را شکر می‌کنم که می‌توانم کار کنم و از همین راه زندگی‌ام را بچرخانم.

رؤیای راه‌اندازی آموزشگاه

هدف بعدی قاسمی، راه‌اندازی محلی برای آموزش مهارت‌هایی است که خودش طی سال‌ها یاد گرفته است.

او می‌گوید: تمام تلاشم این است که اگر بتوانم وسایل اولیه را فراهم کنم، یک آموزشگاه داشته باشم. دوست دارم چیزهایی را که یاد گرفته‌ام به افراد دیگری هم آموزش بدهم.

قاسمی مهم‌ترین ویژگی خودش در مسیر کاری را صداقت می‌داند و در توصیه به افرادی که قصد شروع کسب‌وکار دارند، روی کیفیت کار تأکید می‌کند.

این کارآفرین می‌گوید: صداقت در کار خیلی مهم است. کسی که می‌خواهد کاری را شروع کند نباید جنس و مواد اولیه نامرغوب را با کارش قاطی کند و کیفیت را پایین بیاورد. اگر مواد اولیه خوب استفاده نکنیم، خودمان کارمان را خراب کرده‌ایم.

او در پایان از حمایت‌های کمیته امداد رضایت دارد، اما درباره وضعیت فرزندش نیز درخواست پیگیری دارد و می‌گوید پس از خروج خودش از چرخه حمایت، حمایت‌های مربوط به دخترش نیز قطع شده است.

قاسمی می‌گوید: وقتی خودم از سرپرستی خارج شدم، گفتم حداقل فرزندم تحت حمایت باشد؛ چون درس دارد و هزینه‌های خودش را دارد، اما حمایت او هم قطع شد. امیدوارم این موضوع دوباره بررسی شود.