به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی کمیته امداد، ردیف‌های گل و نهال در فضای گلخانه کنار هم قرار گرفته‌اند؛ هر کدام بخشی از حاصل سال‌ها تلاش مردی هستند که بعد از سال‌ها کار در یک شرکت و رسیدن به دوران بازنشستگی، تصمیم گرفت مسیر تازه‌ای را برای زندگی کاری خود آغاز کند. اینجا خبری از یک کار ساده و بی‌دغدغه نیست؛ نگهداری از گل و نهال، تأمین نهاده، پرداخت دستمزد کارگران، مراقبت از تولیدات و پیدا کردن بازار فروش، هر روز بخشی از دغدغه‌های صاحب این گلخانه است.
عباس کیانی متولد سال ۱۳۴۴ است. پیش از ورود به عرصه گلخانه‌داری، در شرکت «فیل» فعالیت می‌کرد و پس از بازنشستگی، به کاری روی آورد که به گفته خودش از همان ابتدا علاقه زیادی به آن داشته است؛ کاری که بعدها فرزندانش نیز در آن همراه او شدند.
کیانی درباره اینکه چطور وارد این حرفه شد، می‌گوید: از سال ۱۳۹۰ وارد کار گلخانه شدیم. علاقه به این کار داشتم و بچه‌ها هم به این حوزه علاقه‌مند بودند و الان در کار کمک می‌کنند.
او فعالیت خود را با سرمایه شخصی آغاز کرد؛ سرمایه‌ای که در ابتدای مسیر حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلیون تومان بود. کیانی می‌گوید به‌تدریج سرمایه بیشتری وارد کار کرده و تلاش کرده است فعالیت گلخانه را توسعه دهد.
حالا سال‌ها از آن روزها گذشته و این گلخانه، علاوه بر تولید گل و نهال، برای چند نفر نیز فرصت کار ایجاد کرده است. البته صاحب این مجموعه می‌گوید ظرفیت اشتغال گلخانه می‌تواند بیشتر از وضعیت فعلی باشد؛ اگر سرمایه کافی برای توسعه فعالیت در اختیار داشته باشد.
کیانی درباره تولیدات گلخانه توضیح می‌دهد: گل‌های باغی مثل گل محمدی و انواع رز، گل‌های فصلی و انواع نهال و درخت تولید می‌کنیم.
به گفته او، تولید نهال و درخت نیز بخش مهمی از فعالیت این مجموعه را تشکیل می‌دهد و در این زمینه تلاش کرده است ظرفیت تولید خود را حفظ کند.
تسهیلاتی که به توسعه کار کمک کرد
کیانی در ادامه از تسهیلاتی که چند سال قبل از کمیته امداد دریافت کرده است، یاد می‌کند و می‌گوید: حدود سه تا چهار سال قبل، در جریان ملاقات‌های مردمی فرمانداری، موضوع فعالیت خود را مطرح کردم و پس از پیگیری، ۳۰۰ میلیون تومان تسهیلات دریافت کردم.
او می‌گوید: دوشنبه‌های عصر ملاقات حضوری در فرمانداری داشتیم. آنجا با کمیته امداد صحبت کردیم و در نهایت ۳۰۰ میلیون تومان تسهیلات گرفتیم.
این تسهیلات بخشی از مسیر توسعه فعالیت او را هموار کرد، اما امروز کیانی معتقد است مشکل اصلی او دیگر صرفاً آغاز کار نیست، بلکه تأمین سرمایه در گردش برای ادامه و افزایش تولید است.
او می‌گوید: سرمایه‌مان کم است. اگر سرمایه بیشتری داشته باشیم، می‌توانیم تولید را بیشتر کنیم و نیروی بیشتری هم به کار بگیریم.
وقتی سرمایه کم باشد، تولید هم کاهش پیدا می‌کند
در گلخانه، فصل تولید اهمیت زیادی دارد. تهیه نشا و نهال، خرید نهاده‌ها و آماده‌سازی مجموعه برای فصل جدید، همگی به سرمایه نیاز دارند. کیانی می‌گوید: اگر سرمایه در اختیارم نباشد، حتی پرداخت دستمزد کارگران و خرید مواد مورد نیاز نیز دشوار می‌شود.
این وضعیت باعث شده است در کنار فعالیت گلخانه، برای تأمین درآمد، بخشی از خدمات باغی را نیز انجام دهد؛ از نگهداری باغ‌ها گرفته تا سمپاشی و دیگر فعالیت‌های مرتبط.
کیانی می‌گوید: درآمد فعلی گلخانه با توجه به شرایط موجود، در حد درآمد یک کارگر است و برای اینکه فعالیت اصلی خود را حفظ کند، ناچار است کارهای جانبی نیز انجام دهد.
طوفان و خسارتی که بخشی از کار را تحت تأثیر قرار داد
یکی دیگر از اتفاقاتی که در ماه‌های گذشته بر فعالیت این گلخانه تأثیر گذاشته، خسارت ناشی از طوفان و شرایط جوی بوده است.
کیانی با اشاره به این موضوع می‌گوید: شب عید طوفان آمد و سقف گلخانه آسیب دید و ریخت. بچه‌های کمیته امداد هم آمدند و شرایط را دیدند و گزارش کردند.
او افزایش قیمت تجهیزات و ملزومات گلخانه را نیز از دیگر مشکلات این حرفه عنوان می‌کند و می‌گوید: پلاستیک گلخانه گران شده، گلدان و دیگر وسایل هم قیمت بالایی پیدا کرده‌اند.
به گفته کیانی، افزایش هزینه‌ها در حالی اتفاق افتاده که بازار فروش نیز مانند گذشته رونق ندارد و کاهش قدرت خرید مردم بر میزان تقاضا برای گل و گیاه اثر گذاشته است.
بازاری محدود برای یک گلخانه کوچک‌مقیاس
محصولات این گلخانه بیشتر در بازارهای اطراف و بین مشتریان محلی عرضه می‌شود. کیانی می‌گوید به دلیل کوچک‌مقیاس بودن مجموعه، تاکنون شرایط برای ورود جدی به بازارهای بزرگ‌تر و صادرات فراهم نشده است.
او درباره وضعیت فروش محصولاتش توضیح می‌دهد: امکاناتمان کم است. در حد نیاز اطراف و مشتریان محلی کار می‌کنیم.
کیانی معتقد است اگر سرمایه بیشتری در اختیار داشته باشد، علاوه بر افزایش تولید، می‌تواند برای توسعه بازار فروش نیز برنامه‌ریزی کند.
او درباره صادرات محصولات نیز می‌گوید: تاکنون فعالیتی در این زمینه نداشته‌ا و تولیدات مجموعه بیشتر در همان بازارهای نزدیک به فروش می‌رسد.
علاقه‌ای که اجازه نمی‌دهد کار را رها کند
وقتی از او درباره مهم‌ترین ویژگی‌ای که باعث شده با وجود مشکلات اقتصادی، کاهش فروش و کمبود سرمایه همچنان به کار ادامه دهد، سؤال می‌شود، پاسخ او ساده است: علاقه و امید.
کیانی می‌گوید: با امید داریم کار می‌کنیم. این کار را دوست داریم و رهایش نمی‌کنیم.
او شرایط اقتصادی و مشکلات ناشی از حوادث و کاهش فروش را از عوامل مؤثر بر وضعیت فعلی کسب‌وکارش می‌داند و معتقد است در چنین شرایطی، ادامه دادن یک فعالیت تولیدی بدون علاقه و پشتکار دشوار است.
کار گلخانه سخت است، اما دوست‌داشتنی
کیانی وقتی از تجربه خود برای افرادی که قصد آغاز یک کسب‌وکار را دارند می‌گوید، از سختی‌های این کار پنهان نمی‌کند.
او می‌گوید: کار پرزحمتی است، اما عشق دارد. اگر خوب کار کنید، زحمتش هم خوب است و کار دوست‌داشتنی‌ای است.
برای او، گلخانه تنها یک محل درآمد نیست؛ بخشی از زندگی‌اش در سال‌های گذشته با همین گل‌ها و نهال‌ها گذشته است. به همین دلیل حتی وقتی درآمد کاهش پیدا می‌کند یا هزینه‌ها افزایش می‌یابد، تصمیمی برای کنار گذاشتن این کار ندارد.
درخواست برای سرمایه در گردش و ادامه تولید
حالا نگاه کیانی بیشتر از هر چیز به تأمین سرمایه در گردش است. او می‌گوید: برای آغاز فصل جدید تولید، نیاز به سرمایه دارم تا بتوانم خرید نهاده‌ها را انجام دهم، کارگران را به کار بگیرم و تولید را افزایش دهم.
او درخواست خود از کمیته امداد را دریافت تسهیلات جدید برای سرمایه در گردش عنوان می‌کند و می‌گوید: اگر سرمایه داشته باشیم، می‌توانیم تولیدمان را بالا ببریم.
کیانی امیدوار است با تأمین تسهیلات جدید، بتواند ظرفیت گلخانه را افزایش دهد و فرصت بیشتری برای اشتغال ایجاد کند.
نظر شما